/  
صفحه اصلی‌ » تحلیل ومقالات » آذربایجان جنوبی سرزمینی اشغال شده و مستعمره‌ای بیش نیست , سندی دیگر دال بر استعمارخارجی‌ آذربایجان توسط ایرانیان.
آذربایجان جنوبی سرزمینی اشغال شده و مستعمره‌ای بیش نیست , سندی دیگر دال بر استعمارخارجی‌ آذربایجان توسط ایرانیان.

آذربایجان جنوبی سرزمینی اشغال شده و مستعمره‌ای بیش نیست , سندی دیگر دال بر استعمارخارجی‌ آذربایجان توسط ایرانیان.

اوغوز تی‌وی : ۵۰۰ غول اقتصادی ایران معرفی شدند که باز ثابت می‌کند  آذربایجان جنوبی سرزمینی اشغال شده و مستعمره‌ای بیش نیست.از کودتای ۱۲۹۹ و ایجاد کشور باسمه‌ای ایران بجای ممالک محروسه قاجار تا بدین روز مردم آذربایجان نسل به نسل مورد بهره کشی ملت حاکم فارس قرار گرفته اند. استعمارگران ایرانی منابع عظیم معدنی، طبیعی و مواد خام آذربایجان را تاکنون بدون پرداخت ریالی به تاراج برده اند. این سیاست پس از روی کار آمدن حکومت پهلوی، در دستور کار قرار گرفت و با آمدن جمهوری اسلامی ادامه یافته است.

 هفت استان آزربایجان جنوبی از غنی‌ترین مناطق جهان هستند ‏. به جرات میتوان گفت آزربایجان یکی از ده کشور ثروتی در معادن است. طبق آمارهای خود رژیم درآمدهای حاصل از چپاول معادن در استان آذربایجان شرقی با نفت احواز برابری میکند .چهره پلید و وحشتناک استعمارخارجی‌ ملت بیگانه فارس در سرزمین‌های ملل دیگر برای آذربایجانیها آشناست.
اشغالگران فاشیست، آذربایجان را بخش جدایی ناپذیر ایران میخوانند و خود را ارباب و صاحب تام الاختیار آذربایجان معرفی میکنند. از اینرو غارت منابع، چپاول دار و ندار آذربایجان، کسب سود اضافی و استثمار بیشتر مردم به عیان و آشکاری صورت میگیرد. سرازیر شدن دارائیها و ثروتهای آذربایجان به مناطق فارس باعث رشد و توسعه اقتصادی مناطق فارس و برعکس باعث ضعف، عقب ماندگی و نابودی اقتصاد آذربایجان شده است.

اگر امروز در نقطه‌ای از آذربایجان در پروژه‌ای سرمایه گذاری شود بی‌شک آن سرمایه گذاری نه بخاطر منافع ملت تورک بلکه برای غارت و چپاول ثروتهای زمینی و زیر زمینی آذربایجان، انتقال مواد معادن به مناطق فارس و تامین منافع ملی ملت فارس بوده است. اقتصاد آذربایجان و تمامی صنایع دستی و صنایع ماشینی آذربایجان، محصولات فراوان و متنوع کشاورزی آذربایجان، صنایع تولید مواد خام معادن و تولیدات دامی آذربایجان همگی در خدمت و نیاز اقتصاد مرکز و منافع ملت فارس می باشند.با اینکه ۹۵% معدن‌های ایران در آزربایجان است معادن آذربایجان استخراج و به صورت خام راهی مرکز می‌شود. به بیان دیگر اقتصاد آذربایجان از طریق دولت مرکزی فارس کنترل می شود و سیاستهای اقتصادی نه بر اساس نیازهای آذربایجان بلکه بر پایه نیازهای دولت حاکم طرح ریزی میشوند.


دولت‌ ایران بیشترین سهم از بودجه کشوری را به مناطق فارس اختصاص داده و صنایع مادر، پیشرفته، راههای ارتباطی، مراکز علمی، صنایع نظامی را در شهرهای فارس احداث کرده اند.
بنا به آمارهای دولتی بودجه بازسازی۷ استان آذربایجان کمتر از یک پنجم بودجه استان یزد بوده است و در عمل هم آن بودجه ناچیز هم به آزربایجان نرسیده هست و سهم آذربایجان بسیار کمتر از آن بوده که دولت ادعا نموده است. تاکنون بخش قابل توجهی از بودجه‌های سالانه ناچیز آزربایجان هم تحت کنترل مدیران غیر بومی تورک بوده و همه جهت منافع رژیم فارس به  ساخنن مراکز خرافی، مساجد، زیارتگاهها و مراکز نظامی هزینه شده است.(اسناد مجلس در تعیین بودجه‌های سالانه ایران طی‌ ۸۰ سال )
در آخرین آماری که خود رژیم فاشیست و استعمارگر‌ ایرانی‌,از میان۷ استان آذربایجان جنوبی، تنها نام ۱۲ شرکت مشاهده می‌شود.که آنها هم اکثراً در دست سرمایه دارن و مدیران غیر بومی است.سازمان مدیریت صنعتی ایران، دوشنبه (۳۰ بهمن ۱۳۹۶) بیستمین دور از رتبه‌بندی شرکت‌های برتر ایران (۱۰۰-ایمی) را اعلام کرد.سهم آذربایجان جنوبی از ۱۰۰ شرکت برتر ایران، صفر است. اگر این رتبه‌بندی را بر اساس محل ثبت شرکت در نظر بگیریم، سهم ۵ استان آذربایجان جنوبی به شرح ذیل است:
آذربایجان شرقی:
۱۱۶– شرکت تراکتورسازی ایران (تبریز)
۲۰۲-شرکت موتوژن تبریز
۳۰۱– شرکت کارخانجات سیمان صوفیان
۲۵۱– شرکت آهنگری تراکتورسازی ایران
۲۹۷- شرکت زمزم آذربایجان
۴۰۰- شرکت شهرسازی و خانه سازی باغمیشه
۴۵۸ – شرکت سرمایه گذاری مسکن شمال غرب
آذربایجان غربی:
۴۵۷ – شرکت پتروشیمی اورمیه
اردبیل:
۱۴۹ – شرکت مجتمع صنعتی آرتاویل تایر
۴۰۱- شرکت سیمان آرتا اردبیل
زنجان:
۴۳۹- شرکت صنایع بهداشتی ساینا
استان همدان
۳۳۴-شرکت شیشه همدان
مطابق اعلام سازمان مدیریت صنعتی، میزان فروش صد شرکت اول سال ۱۳۹۶ (براساس اطلاعات مالی سال گذشته) ۵۴۹ هزار میلیارد تومان است. این رقم در مقایسه با سال گذشته، ۱۷.۷ درصد رشد را نشان می‌دهد.
۱۰ شرکت ابتدای فهرست، فروشی معادل ۱۸ برابر فروش ۱۰ شرکت انتهای فهرست دارند. ۱۵ شرکت ابتدای فهرست نیز ۴۹.۹ درصد جمع فروش صد شرکت نخست را شکل می‌دهد. این اعداد نشان دهنده درجه تمرکز در وضعیت شرکت‌های بزرگ ایران است.
ازکّل استان‌های آزربایجان و شهر‌های که آزربایجانی هستند ولی‌ در ترکیب استان‌های دیگر داده شده بطور مجموع آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، زنجان و همدان، تنها نام ۱۲ شرکت مشاهده می‌شود. از این ۱۲ شرکت نیز تنها یکی از شرکت‌ها دولتی (شرکت صنایع بهداشتی ساینا) است.همچنین، اکثر این شرکت‌ها در نیمه انتهایی جدول قرار دارند.
آذربایجان جنوبی عملاً سهمی از درآمد اقتصادی ندارد. این وضعیت در واحدهای تولیدی کوچک بسیار قابل مشاهده است. اکثر کارخانجات تولیدی مستقر در آذربایجان یا تعطیل شده‌اند و یا در آستانه ورشکستگی هستند.در کّل کشور ایران ورشکستگی کارخانجات و شرکت‌ها آزربایجان حرف اول را میزند.طبق آمار رژیم۹۵% تعطیلی‌ کارخانجات در مناطق غیر فارس همچون آزربایجان, تورکمنستان,بلوچستان ,الاحواز … است.

در طول سال‌های گذشته اغلب کارخانجات بزرگ آذربایجان (همانند ترانسفو زنجان) پس از ورشکستگی، به مناطق مرکزی ایران منتقل شده اند. اشغالگران با برنامه ریزی‌های دقیق اقتصاد آذربایجان را نابود کرده و  آنرا به مرکز وابسته کرده اند. در چنین شرایطی نرخ بیکاری، فقر، بدبختی، خانه ویرانی و مهاجرت آذربایجانیها سیر صعودی را پیموده است.علیرغم پتانسیل بالای اقتصادی آذربایجان جنوبی، جوانان تورک آذربایجانی برای پیدا کردن کار راهی تهران، اصفهان، سمنان … می‌شوند.
اکنون دولتهای اشغالگر سلطنتی و اسلامی به انواع شیوه‌ها از تمرکز و قدرتمندی اقتصادی آذربایجان ممانعت نموده و برای کاهش اهمیت تجاری و  صنعتی آذربایجان بطور قانونمند و سیستماتیک تلاش کرده اند .
در گذشته آذربایجان یکی از عمده‌ترین مرکز تجاری بود ولی در دوران سلطنت پهلوی کم کم اهمیت خود را از دست داد از رتبه اول اقتصاد منطقه‌ای به رتبه ۵ اقتصادی نزول کرد و مرکز تجاری به تهران منتقل شد و صنایع ستگین مختلف از قبیل نساجی، ذوب آهن و غیره را در استانهای مرکزی تهران و اصفهان مستقر ساختند و  بتدریج مرکز کشور موسوم به ایران را به قلب تولید صنایع سنگین تبدیل کردند.
طی  سالیان ۱۳۱۰ تا ۱۳۲۰ در آذربایجان جنوبی فقط  بیست تولیدی و در مرکز۲۱۰ تولیدی و در کنارش۱۳۲ کارخانه تولیدی بزرگ تاسیس شد.
سیاستهای رژیم پهلوی با شدت تمام توسط جمهوری اسلامی ایران تعقیب شده و از طرف دولت محدودیتهای قانونی و حتی غیر قانونی فراوانی برای ممانعت از سرمایه گزاری در آذربایجان اعمال شده از رتبه ۵ اقتصاد منطقه‌ای به رتبه اقتصادی ۱۶نزول کرد .

 دولت با افزایش مالیاتها سرمایه گزاران را از سرمایه گذاری در آذربایجان منصرف و مجبور به فرار ساخته است.  در عین حال جمهوری اسلامی در آذربایجان هیچ بودجه‌ای را برای سرمایه گذاری و دیگر فعالیتهای اقتصادی تخصیص نداده است.سرمایه دارن و اصناف آزربایجانی بیشتر مالیات را نسبت به سرمایه داران مرکز میدهند که دولت این اصل تبعیض آمیز را بصورت قانون هم تصویب کرده است.مالیات سینگین بلای جان کارخانجات آذربایجان است.به طور مثال، تنها در بودجه سال ۹۶ ایران، افزایش سهم مالیاتی آذربایجان شرقی ۱۳.۹ درصد لحاظ شد. این رقم برای استان اصفهان ۲ درصد بود. یعنی کوچ آذربایجان. در حالی‌ که در تمام دنیا منطقه‌های که دولت از آنجا درآمد بیشتری دارد و یا دارای منابع اقتصادی است ساکنان و تاجران آن منطقه را مالیات معاف می‌کند.
استعمارگران ایرانی همه سرمایه ها  بویژه سرمایه‌های مالی، نفتی، صنایع نظامی، صنایع تولیدی، پتروشیمی، بانکی، تجارت داخلی، تجارت داخلی را در انحصار خود درآورده اند اما برای فریب مردم  همه این واقعیات را تحریف کرده و ادعا میکنند که تورکهای آذربایجان اقتصاد ایران را در دست دارند.
اشغالگران با استثمار نیروی کار ارزان و فراوان کارگران آذربایجان سودهای افسانه‌ای بدست آوره اند.
در این رتبه‌بندی، شرکت‌ها علاوه ‌بر شاخص «میزان فروش» براساس ۳۲ شاخص دیگر مقایسه می‌شوند. لیست این ۵۰۰ شرکت برتر، به شرح ذیل است:

Comments,Baxışınız
oguz gif telegram
Play All Replay Playlist Replay Track Shuffle Playlist Hide picture