/  
صفحه اصلی‌ » تحلیل ومقالات » احساسی به نام دلواپسی.

احساسی به نام دلواپسی.

از ویژگی های دیکتاتوری و شونیسم این است که جامعه زیر سلطه خود را همواره در حالت نگرانی همیشگی نگه می دارد. بدین گونه که جامعه همواره در هر زمینه ای نگران از دست دادن داشته های خود است و به آینده با چشم تردید و نگرانی نگاه می کند. “دلواپسی” حسی همیشگی و دائمی است که بر آحاد مردم حاکم است و انسانها در هر زمینه ای دلواپس امروز و آینده خود هستند. چرا که گرچه از امروز خود نا راضی اند و آینده شان نیز در هاله ای از ابهام قرار دارد ولی همواره نگران از دست دادن این شرایط نه چندان مطلوب نیز هستند؛ و فکر می کنند با از دست دادن شرایط کنونی نه تنها احتمال به دست آوردن شرایط بهتر بسیار کم است، که احتمال به وجود آمدن شرایط بدتر از اکنون نیز بسیار زیاد است.
به همین دلیل است که وقتی بحث استقلال آزربایجان پیش می آید همگان این سؤال را مطرح می کنند که آینده اقتصادی و امنیتی چه خواهد شد. و ترس از ناامنی و فقر اقتصادی ترجیع بند تمامی سؤالات و واکنشهای کلامی عمومی نسبت به موضوع استقلال آزربایجان است. این نشان دهنده این است که شونیسم فارس و استبداد سیاسی حاکم بر جوامع مختلف از جمله جامعه آزربایجان، هیچگاه سعی نکرده با بهبود شرایط اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه آزربایجان سلطه خود را مشروعیت بخشد؛ بلکه با ایجاد نوعی دلواپسی کاذب می خواهد جامعه را همواره وابسته و مدیون چیزهایی قرار دهد که عملا وجود خارجی ندارد. یعنی جامعه مدیون چیزهایی باشد که در عمل آن چیزها وجود ندارد.
به نظر می رسد بهترین روش برای مقابله با استراتژی دلواپسی سازی شونیسم فارس، تاکید برآگاه سازی نسبت به پتانسیل های ملی در آزربایجان و این که اگر این پتانسیل ها به مرحله بالفعل تبدیل شوند وضعیت عمومی آزربایجان شاهد رشد و پیشرفت فراوان خواهد شد و نیز با مقایسه شرایط نامطلوب و اسف بار جامعه با سایر جوامع آزاد و مستقل و افشای فریب “بهشت کنونی” که ساخته و پرداخته توسط دستگاههای تبلیغاتی استبداد و شونیسم است، می توان جامعه را از بار تحمل شرایط ظالمانه کنونی رهایی بخشید و رهایی ملی را محقق ساخت.

آیدینلیق

Comments,Baxışınız
oguz gif telegram