/  
صفحه اصلی‌ » تحلیل ومقالات » مراحل تجزیه و فارسیزه کردن آزربایجان جنوبی,طبق اسنادعلنی مجلس دولت ایرانی‌ در دو رژیم پهلوی و آخوندی

مراحل تجزیه و فارسیزه کردن آزربایجان جنوبی,طبق اسنادعلنی مجلس دولت ایرانی‌ در دو رژیم پهلوی و آخوندی

اوغوز تی‌وی:آذربایجان  پس از جنگ قاجار- روس و اشغال ۷۰% آزربایجان توسط روس‌ها  به دونیم جنوب شمال, تقسیم شد .آزربایجان با۲۸۰ هزار کيلومتر مربع از اراضی‌اش  در ترکيب دولت قاجار ماند و ۱۳۰ هزار کيلومتر مربع از اراضی‌اش به اشغال روس تزاری در آمد.

 

تا روی كار آمدن رژیم پهلوی،(از ۱۸۲۸ تا ۱۹۳۴) جنوب آزربایجان در قالب مملکت خود مختار با ۲۸۰ هزار کیلومتر مربع همچنان بصورت کشوری تکپارچه بود .آزربایجان با خود مختاری کامل و قدرت سیاسی فزاینده,هم خودش و هم ممالک تحت حاکمیت امپراتوری خود رابا نام دولت قاجاریه اداره میکرد.

 اشغال نظامی و تجزیه دوره اول آزربایجان جنوبی توسط دولت اشغالگر ایران با رژیمهای فارس‌ پهلوی:

 تجزیه دوره اول آزربایجان توسط رضا میرپنج پالانی و پسرش که باکودتای انگلیس روی کارآورده شده بودند آغاز شد. آزربایجان بعنوان مرکز سیاسی تورکان و امپراتوریهای تورک اشغال  نظامی شد. ممالک خود مختارامپراتوری قاجار به اشغال پالانی در آمده و خودمختاری همه ممالک از جمله مملکت‌های تورک خراسان ،قشقایستان و آزربایجان  لغو شد.پالانی در ۱۳۰۴ اسم”ایران “را بروی این جغرافیا نهاد و مامور شد ملت‌های غیر فارس ممالک را بطور باسمه‌ای زیرنام و هویت  جعلی “ملت ایرانی‌” (ایرانی‌=پرشین)یکدست فارس کند .
پس از اشغال آزربایجان جنوبی توسط رژیم پهلوی والحاق آن به کشورو دولت تازه تاسیس ایران ،رژيم به تقسيم اراضی آزربایجان جنوبی وپيش کشی آن به ايالات جدیدديگر پرداخت. رضا پالاني پس از بوجود آوردن يک حکومت مرکزي مستبد، بدستور اربابانش انگليسي‌ها (صاحبان اصلی‌ قدرت و کودتا)تقسيم اداری کشور را عوض کرد.مملکت آزربایجان جنوبی را به استانهاي مختلف تقسيم و اسم آذربايجان را از روي آنها برداشتند تا کلا اسم آذربايجان از ذهن تورکان زدوده شود.تجزیه و فارسیزه کردن  از تاکتیک‌های سیاست اسیمیلاسیون ملل است میشود گفت ایرانی‌‌ها تا حدودی با زودودن نام آزربایجان و فارسیزه کردن اسم شهر‌ها ،دهات ،کوه‌ها ،رود‌ها ، دریا‌ها ، و حتی سنگ‌ها توانسته آسیمیلاسیون خود را بیشتر به پیش برد .
 اگر دقت کنیم در مناطقی همچون قزوین، مرکزی ،البرز ،کرج ،همدان ، که نام آزربایجان از روی آن ها  برداشته شده آسیمیلاسیون هم با قدرت بیشتری کاردکرد داشته است .
در تاريخ ۱۶/۸/۱۳۱۶ به موجب قانون مجلس رضا شاه، تقسيمات ممالک محروسه (قاجاریه) غصب شده و همچنين اسامي تاريخي ايالات حذف و کشورتازه تاسیس ایران به شش استان شمال غرب، غرب، شمال، جنوب، مکران و شمال شرق تقسيم مي شود.
در سال ۱۳۱۶ش ممالك محروسه به ۱۰ استان تقسیم شد. بدین ترتیب آذربایجان جنوبی میان چهار استان تقسیم شد:
 استان یكم شامل شهرستان‌های:۱ـزنجان ۲ـ قزوین ۳ـ ساوه ۴ـ سلطان‌آباد (اراك) ۵ـ رشت ۶ـ تنكابن
 استان سوم شامل شهرستان‌های:
 ۱ـ اردبیل ۲ـ تبریز
 استان چهارم شامل شهرستان‌های:
 ۱ـ خوی ۲ـ اورمیه ۳ـ سویوق بلاغ(مهاباد) ۴ـ مراغه ۵ـ بیجار و سقز و دیواندره و بانه
 استان پنجم شامل شهرستان‌های:
 ۱ـ ایلام ۲ـ اسلام‌آباد غرب۳ـكرمانشاه ۴ـ سنندج ۵ـ ملایر ۶ـ همدان
 نامهای تورکی شهرها و روستاها حتی اسامی کوه‌ها و رودخانه‌ها به فارسی تغيير يافت و سخن گفتن به زبان تورکی در مدارس و شهرها ممنوع گرديد. بعد در آذرماه همان سال با تجديد نظر در تقسيمات سابق، کشور باسمه‌ای موسوم به ايران به ده استان تقسيم شده و بصورت مضحکي بر اساس شماره هايي از يک تا ده نام گذاري مي شود. تبريز مرکز استان سوم و اورميه مرکز استان چهارم شده حدود آذربايجان و نام آذربايجان بطور کامل از نقشه کشور حذف مي شود. در اين تقسيم بندي اردبيل جز استان سوم است.
اراضی‌ آزربایجان جنوبی در ۱۳۲۴ با ایجاد حکومت ملی آزربایجان دوباره تا حدودی یکپارچه شد و اگر دولت جمهوری آزربایجان بدست ایرانیان سرنگون نمی‌شد مابقی ۱۰% اراضی‌ آزاد نشده هم آزاد میشد اما در ۱۳۲۵ با شکست دولت جمهوری آزربایجان”حکومت ملی آزربایجان “ازدولت متجاوز شاهنشاه ایران و اشغال مجدد آزربایجان جنوبی بدست ایرانیان،با استان‌های سوم-چهارم( آستارا،اردبیل،تبریز، ارومیه و بیجار)استان آذربایجان را تشکیل دادند. اما اين تقسيم بنديها و نامگذاريهاي مغرضانه بغير از دوران پر افتخار جمهوري “حکومت ملی‌ آزربایجان جنوبی” به رهبری فرقه دموکرات آذربايجان تا سال ۱۳۳۹ ادامه مي يابد.
در ۱۳۲۶ با تاسیس استان مرکزی اراضی‌ تاریخی‌ آزربایجان جنوبی به مرکزیت تهران،قزوین,ساوه,اراک ازآزربایجان جنوبی جدا و به مرکزی داده شد. در ۱۳۳۴خود استان آذربایجان به دو قسمت شرقی( اردبیل، تبریز )و غربی (مرکزیت اورمو-بیجار،سقز،دیواندره،بانه)تقسیم شد

در سال ۱۳۳۴ مجددا استان آذربایجان به دو قسمت شرقی(شامل اردبیل و تبریز) و غربی(مركزیت ارومیه و شامل بیجار و سقز و دیواندره وبانه) تقسیم شد. در کل کشور موسوم به ايران به ۱۳ استان و ۸ فرمانداري کل(بعدا ۱۱ فرمانداري کل) تقسيم مي شود.
 پس از تقسیم استان آذربایجان به دو قسمت، در سال ۱۳۳۷ بیجار،سقز، دیواندره و بانه از آذربایجان غربی جدا شدند و به سنندج و قروه كه در سال ۱۳۱۶ از آذربایجان جدا شده بودند پیوستند و به همراه مریوان و كامیاران استانی جعلی با نام كردستان شكل گرفت.کوتاه مدتي از تقسيمات جديد نگذشته بود که دوباره شهرهای حساس و مرزی آزربایجان جنوبی سونقور، بيجار، قوروه، انزلی به استانهاي مجاور داده مي شود .آستارا که قبلا بخشي از شهرستان اردبيل بود خود در سال ۱۳۳۷ به يک شهرستان تبديل شد.

 در سال ۱۳۵۰ آستارا نیز همانند انزلی از استان آذربایجان شرقی كه هنوز شامل اردبیل بود جدا شد و به استان گیلان ضمیمه شدبا جدا شدن آستارا از اردبيل ارتباط آذربايجان با درياي خزر بطورکامل قطع شد و تمام سواحل غربي درياي خزر به گيلان واگذار گرديد. به اين ترتيب آزربایجان جنوبی تنها بندر خزريانی خود را بر اساس استان بندی‌های موذیانه فارس‌ها  به استان گیلان واگذار شد واز همه عوايد گمرکی، توريستي، شيلات … که متعلق به اين بندر بود محروم شد.
 در سال ۱۳۵۲ با تاسیس استان‌های زنجان و همدان، این دو شهر نیز از آذربایجان جدا شدند.در این سال زمینه را برای برداشتن نام آزربایجان از روی زنجان حاضر می‌کنند و بتدريج زنجان و دهات اطراف نيز فرمانداری کل شده همراه ديگر فرمانداريهاي کل يازده گانه تا سال ۱۳۵۶ به استان تبديل مي شود.
 در سال ۱۳۵۶ نام آزربایجان هم به طریق  استان کردن زنجان از روی منطقه زنگان برداشته شده و نام زنگان به زنجان فارسیزه شد در سال ۱۳۵۶ قزوین از مركزیت جدا و به استان زنجان ملحق میشود.در اين مدت نيززمینه را برای برداشتن نام آزربایجان از روی اردبيل وپروسه تبديل شهرستان به فرمانداري کل حاضر می‌کنند  که به دليل بروز انقلاب اين روند متوقف شد. متاسفانه تقسیم بندی خاک آزربایجان جنوبی بعد انقلاب اسلامی نیز ادامه يافت.
 اشغال نظامی و تجزیه دوره دوم  آزربایجان جنوبی توسط دولت اشغالگر ایران با رژیمهای فارس‌ آخوندی
 در سال ۱۳۷۲ نیز اردبیل از استان آذربایجان شرقی جدا شده و استان جدیدی تشكیل  و نام ابدي آذربايجان از روي آن حذف گردید
 در سال ۱۳۷۶ قزوین از استان زنجان جدا و استان قزوین را تشكیل داد.
 در مجموع طی ۶۰ سال به ترتیب سنقر,سنندج,قروه, قزوین, ساوه, اراك, بیجار، سقز، دیواندره، بانه،آستارا، همدان، انزلی، زنجان و اردبیل از آذربایجان جدا و ضمیمه استان‌های دیگر شدند . همراه این تكه تكه كردن‌ها به بهانه توسعه كاذب، سیاست‌های شدید ترك زدایی از طریق فارسیزاسیون و كردیزاسیون اسامی شهرها و روستاها و بافت جمعیتی و زبان نیز در طی این سالها اجرا شده و همچنان ادامه دارد.
در مجموع شهرهای زنجان، همدان، قزوين، سونقور، بیجار، قروه، ساوه، قم، کرج، نظر آباد، اشتهارد، بوئین زهرا، آبیک، شهریار و… مناطقی هستند که به مرور از پیکره آذربایجان جدا شده ان
بد نيست اشاره ای هم به تقسيم به خوراسانافشار یورد(استان خراسان) بکنيم که به ۳ استان تقسيم کردند ولي اسم تاريخی خراسان را بر روي هر سه استان باقي گذاشتند.
همانطور که در بالا اشاره شد از تاکتیک‌ها و سیاست‌های استعماری اشغالگران ایرانی‌ فارسیزه کردن مکان‌ها ،شهر ها  می‌باشد سیستم شونیسم اشغالگر علاوه بر  تجزیه و تکه تکه کردن آزربایجان جنوبی در استانهایی با اسامی مختلف چون آذربایجانشرقی وآذربایجانغربی و همدان و زنجان و مرکزی و اخیرا اردبیل و اعطای بعضی قسمتهای منطقه آزربایجان جنوبی به استانهای همجوار ( گيلان ,كردستان ,كرمانشاهان)به تعویض نام بعضی شهرهای آزربایجان ده‌هات و اماکن تاریخی‌ ,خیابان, رود‌ها دریا‌ها ,سنگ ها ….. نیز اقدام کردند که از آن جمله اند
ماکی = ماکو
 دیلمقان ← شاهپور←سلماس
 اورمو= ارومیه ← رضائیه←اورمیه
 بی کندی←بوکان
 صائین قالا←شاهین دژ
 سرسکند ←هشترود
 قاراداغ←ارسباران
 آذرشهر ← توفارقان
 سولدوز←نقده
 باش سوما ← صومعه علیا
 آشاغی سوما ←صومعه سفلی
 سئیوان←سگبان
 كئچی قیران ←بزكش
 بین گول ← هزاربركه 
 موتاللیق ← متعلق
 جووه ت ← جوبند
 كوشك سارای ← كشك سرای
 پشتو ← پشتاب،
 پینه شالوار ← شاد باد
 گون دوغان ← كندوان
 میو ← میاب خوجا
 موجا ← خواجهمرجان
 قول قاسیم ← گل قاسم
 توفارقان ← آذرشهر ،دهخوارگان
 قره چور ← سیاه چور
 شارابخانا ← شرفخانه
 كوجووار ← كجاآبا
 داش آتان ← دانش آباد
 بارش ← بارنج
 خاروانا ← خروانق
 سیدآوا ← سعیدآباد
 اووشار ← افشار
 سلمان كندی ← سلمان كند
 ینگی جه ← نیكجه
 سوماقلو ← سماق ده
 تاتائوچای ← سیمین رود
 قوشاچای← میاندوآب
 قره گؤلی ← كج ساران
 واسمیش ← باسمنج
 قره سو ← سیاه چشمه
 آرازبار ← ارسباران
 یام ← پیام
 ملیك كندی ← ملكان
 آجی چای ← تلخه رود
 هلاكو ← هرزند
 باش بولاق ← سرچشمه
بولاق ← مهاباد
 قاراچای ← سیه رود
 قوروچای ← شاه آباد
 دوه چی ← شتربان
 انه مه ← انانق
 قره سو ← سیاهاب  ← سیه چشمه
 قره گؤل ← سیاه گل
 قیزیل اوزن ← سفیدرود
 قبله بولاق ← قبله چشمه
 زنگان ← زنجان
 سایین قالا ← شاهین دژ
 خیوه یا خیاو ←مشگین شهر
میشوو ← میشاب
 ساوالان ← سبلان
 قافلانتی ← قافلانكوه
 خوجا ← خواجه
 ساری قه یه ← سارقیه
 آخماقه یه ← احمقیه
 گوموش تپه ← گومشیان
 گوموش قیه ← دمشقیه
 سیر داغی (کوه اسرار) ← کوه سیر
 ائشک داغی ← جزیره اَشک
 قاراداغ← ارسباران
 اوجان ← بستان آباد
 ساوالان← سبلان
 میدان چای← مهران رود
 قارا گؤل ← سیاه استخر
 سو باتان ← تازه ده 
 قالاجیک ← عزیز آباد
 باخچاجیق ← سردارآباد
 قاراخاچ ← علی آباد
 تورکان اووا ← فرزانه آباد
 جِیرانلی← جاریحانی
 قره قره تپه ←سیاه کوه
 کؤشک سارای ← کشکسرای
 گون دوغان ← کندوان 
 گلن بَی ← گل انبر
 قازان خان ← غازیان 
 طارم ← آب بر
 زنگان ← زنجان ، قافلانتی به قافلانکوه
 تیکان تپه ← تکاب
 ساری داش ← سردشت ، عربلر به← پلدشت
 اوچ نووا ← اشنویه
 قویون داغی ← کبودان
 جیغاتای چای ← زرینه رود
 تاتائو چای← سیمینه رود
 گادار چای ← قادر رود
 یئددی گؤز ← هفت چشمه 
 داش دورگه به درگه سنگ
و…
شونیسم ها به نامهای ترکی در مرزهای سیاسی ایران اکتفا نکرده و نام منطقه ای در جمهوری آزربایجان شمالی یعنی آران را هم به نام کّل جمهوری آزربایجان شمالی نسبت دادند .اوغوز تی‌وی
 
منبع:اسناد علنی مجلس ایران..

Comments,Baxışınız
oguz gif telegram